پایین بودن میل جنسی زنان

     اختلال میل جنسی زنان

اخیرا یک مطالعه بر روی زنانی که از قرص های ضد افسردگی  و در کنارآن ویاگرا برای بهبود ضعف قوای جنسی و انگیختگی ضعیفشان استفاده می کردند انجام شد. با توجه به یافته ها ، مسئله ی پیچیده ی اختلال میل جنسی در زنان را بررسی می کنیم.
اختلال میل جنسی در زنان در واقع یک بیماری بسیار شایع است. مطالعات حاکی از آن است که پایین بودن زیاد میل جنسی ،  بیشترین اختلال جنسی است که در میان زنان دیده می شود، و توسط ده الی پنجاه و یک درصد از زنان مورد مطالعه در کشورهای مختلف گزارش داده شده است.
زنانی که   میل جنسی پایین را گزارش داده اند، سطوح پایین انگیختگی و هیجان جنسی و کمبود ارگاسم را نیز گزارش داده اند. همه ی اینها باعث می شوند تا بسیاری از زنان از رابطه ی جنسی ناراضی باشند.
برگردیم به مطالعه ویاگرا ،(رجوع کنید به مجله آمریکایی انجمن پزشکی، فصل هشت صفحه هشت)، نتایج امیدوارکننده بود، گروهی که ویاگرا دریافت کرده بودند (در مقایسه با گروه کنترل دارونما) بهبود قابل توجهی در انگیختگی و اوج لذت جنسی پیدا کرده بودند.
اما هیچ بهبودی در میل جنسی پیدا نشد. در حال حاضر هیچ قرصی برای افزایش تمایل زنان برای رابطه جنسی وجود ندارد.
این یافته باعث این سوال می شود که چگونه میل جنسی در زنان تعریف می شود، چگونه در دو جنس متفاوت است، و دیگر عوامل مهمی که این میل را در زنان تحت تاثیر قرار می دهند، چه چیز هایی هستند. امیدواریم در این مقاله ی کوتاه یک سری شفاف سازی درباره ی این مسائل را فراهم کرده باشیم.
تعریف  اختلال میل جنسی زنان
برای خانم هایی که این مقاله را می خوانند جای تعجبی نیست که اگر استاندارد مقایسه در مورد میل جنسی تمایل مردان  باشد،این تمایل برای بسیاری از خانم ها کم تر است.
علاوه بر این، تمایل به ارتباط جنسی به خودی خود و مستقل از ملاحظات دیگر ؛ به عنوان مثال، زیستی، روانی و فردی (رابطه ای) در زنان بسیار غیرعادی است. در واقع، میل جنسی یک دلیل نادر برای داشتن رابطه جنسی در زنان در روابط مستحکم است.
زنان دلایل زیادی برای داشتن رابطه جنسی می آورند؛ برای مثال، تمایل برای نزدیکی احساسی، خشنود کردن شریک زندگی خود، برقراری ارتباط تنگاتنگ – و این همه صرفا مستقل از دلیل بیولوژیک اند.
در مقابل، در مردان این دلیل جنسی بیولوژیک به  عنوان اشتیاق جنسی و رسیدن به تجربه ی جنسی، و فکر کردن خود به خود به رابطه ی جنسی آشکار است.
مطالعات نشان می دهد درصد بالایی از زنان که به ندرت احساس میل جنسی می کنند، گزارش داده اند که اکثرا زمانی که درگیر فعالیت جنسی می شوند، تحریک می شوند (ترشح، تورم، اوج لذت جنسی) و نارضایتی آنها کمتر است.
به عبارت دیگر، در زنان تمایل جنسی خود به خود کم است ولی زمانی که درگیر تجربه جنسی می شوند می توانند تحریک شوند و در واقع از تجربه لذت ببرند. در واقع چالش اصلی برای خانم ها غلبه بر مانع اولیه  تا شروع رابطه ی جنسی است،وسپس همه چیز خوب می تواند پیش برود.
نتایج این تحقیق و پژوهش برای رابطه جنسی چیست؟ یک زن با میل جنسی کم می تواند احساس شرم و بی کفایتی کند. رابطه ی جنسی کم و شروع نکردن زن می تواند بین زوج  کشمکش ایجاد کند.
مردها شکایت می کنند که آنها “همیشه” باید آغازکننده باشند و این کار برای آنها سخت است. مردان اغلب خیال بافی می کنند ، که احتمالا به خاطر تصاویر فراوان و سناریوهایی از پورنوگرافی که به راحتی در دسترس است می باشد. آنها همیشه تشنه ی رابطه ی جنسی و سیری ناپذیرند.
این آرزوی مردان برای داشتن شریکی که طولانی مدت آغازکننده ی رابطه باشد و در نتیجه رابطه ی جنسیشان مطابق با خیال خود باشد غیر ممکن به نظر می رسد و در تضاد با فیزیولوژی جنسی و روانشناسی زنان است. زنان به دلایل بیولوژیکی درونی آغاز کننده نخواهند بود ، اما به مجموعه ای از شرایط که با عشق، لذت و صمیمیت همراه شده باشد پاسخ خواهند داد. خبر خوب این است ، زمانی که شرایط مطلوب باشد بسیاری از زنان می توانند تحریک شوند و اوج لذت جنسی را تجربه کنند.
این حقیقت لزوم  توجه بیشتربه رابطه ی جنسی را نشان میدهد تا دو طرف با یکدیگر هماهنگ شوند. پویایی رابطه، باعث کاهش سطح استرس و افزایش عشق به منظور ایجاد گرمی بین زوج می شود.
عوامل مرتبط با اختلال میل جنسی زنان
اگر جستجو برای یک عامل و یا قرصی که سطح میل جنسی در زنان را افزایش می دهد محکوم به شکست باشد ،پس چه عواملی مربوط به میل جنسی یا علاقه ی یک زن به رابطه ی جنسی است؟

پیامدهای درمان چه خواهد بود؟
تحقیقات نشان می دهد که تمایل زن به تجربه جنسی به زمینه ی تعامل جنسی او که شامل کیفیت صمیمیت و احساسی که در مورد رابطه اش با شریک زندگی اش دارد بستگی دارد.
عوامل مهم دیگر در این زمینه شامل سلامت روانی و جسمانی زن، زمینه های جنسی و فرهنگی او است. اجازه دهید این عوامل مربوطه را مختصر توضیح دهیم.
صمیمیت احساسی
حس کلی نزدیکی عاطفی، ظرفیت اعتماد، و توانایی برقراری ارتباط و تایید این ارتباط به در دسترس بودن زن و سمت گرفتن این رابطه به سمت رابطه ی جنسی منجر میشود.
ضرب المثلی می گوید که مردان به دنبال رابطه ی جنسی برای احساس نزدیکی اند در حالی که زنان باید احساس نزدیکی کنند تا به رابطه ی جنسی برسند. بنابراین غیر ممکن است که بتوان به دقت ضعف میل جنسی در یک زن را بدون توجه به کیفیت روابط و سطح صمیمیت احساسی ارزیابی کرد.
لذت بردن از یک نهار مطبوع به در نظر گرفتن چیدمان ، سرویس، ارائه مواد غذایی (ظاهر) و همچنین طعم و مزه واقعی بر می گردد . همچنین پیدا کردن یک شریک جذاب و سخنور خوب به لذت بردن کلی از غذا کمک می کند. بنابراین مردها، باید احساس عاشقانه شما را لبریز و شما را اغوا کنند .
سلامت ذهنی
هر چه یک زن با مسائلی مانند مشکل اعتماد به نفس، تصویر بدنی ضعیف، افسردگی، اضطراب، و پیشینه ی سوء استفاده ی فیزیکی / جنسی / عاطفی کمتر کلنجار برود ، بیشتر امکان دارد که خواهان رابطه جنسی و لذت بردن از آن شود . افسردگی به شدت با کاهش عملکرد جنسی همراه است.
متاسفانه و از قضا، دارو های ضد افسردگی ، به ویژه اس.اس.آر.آی ها (زولوفت، پروزاک، پاکسیل، و غیره) به طور معمول عوارض جانبی دارند که باعث کاهش میل جنسی و انگیختگی می شود. ویاگرا می تواند وزنه تعادل در عوارض جانبی جنسی باشد.
از نظر تاریخچه زندگی جنسی، زنانی که سابقه ی آزار جنسی یا جسمی دارند، خاطرات منفی موقعیت جنسی را بخاطر خواهند داشت و می توانند خطر و تهدید را با صمیمیت جنسی‌ ارتباط دهند . در ابتدا مجذوب شدن به روابط جنسی در خانواده  و  سپس آموزه های دینی تمایلات جنسی بزرگسالان را تحت تاثیر قرار می دهند.
بزرگ شدن در یک خانواده ی بیش از حد مذهبی و سرکوبگر  ، برای مثال، در جایی که استمناء گناه تلقی می شود، منجر به نتیجه گیری خاصی در مورد روابط جنسی خواهد شد که هیچ یک از آنها برای صمیمیت سالم ، مفید نیستند. واضح است، در ارزیابی اختلال میل جنسی زن باید به سلامت روان دقت کرد.
زمینه ی جنسی
این عامل به چگونگی فعالیت جنسی اشاره دارد که می تواند شامل این موارد باشد که شریک زندگی اغوا کننده و رمانتیک باشد، چقدر عشقبازی برای اطمینان از انگیختگی وقت بگیرد، و سطح مهارت. اگر دوطرف بخواهند می توانند دادن و گرفتن لذت را به یکدیگر نشان دهند.
به عبارت دیگر، رابطه ی جنسی چه قدر بین آنها یکدست و هماهنگ است. یک موضوع مهم دررابطه ی جنسی  ، نیاز به تحریک با تقویت انگیختگی  کلامی و غیرکلامی است(غیر کلامی ممکن است مهمتر باشد) که به انگیختگی کمک کرده و لذت را افزایش می دهد.
بدیهی است که اگر تجربه ی جنسی بسیار لذت بخش باشد ، پیش بینی رابطه بعدی مثبت خواهد بود (انتظار تقویت). مهمترین قانون  یادگیری این است که هر رفتاری که بیشتر تقویت شود احتمال بیشتری در آینده اتفاق می افتد.
اگرارتباط ضعیف بعلت خودخواهی و یا عدم رضایت متقابل  باشد، رابطه ی جنسی به کاری نامطلوب و اجباری تبدیل خواهد شد. در این مورد انتظار آینده ی جنسی خوبی را نداریم.
موانع رابطه ی جنسی آگاهانه

یک ضرب المثل محبوب دیگر می گوید که مردان “تک بعدی” و زنان “چند بعدی”اند. مردان موقعیت آسانتری برای تمرکز روی “شکار” دارند و می توانند از انحراف تمرکزخود جلوگیری کنند. اما زن ها حواسشان  همزمان به خانه، بچه ها، غذا، و جامعه هست و دائم نقش های زیادی دارند.
آگاهی ذهنی آنها اغلب بر روی مطالبات زیادی به طور همزمان متمرکز شده است. دور شدن از تمام این حواس پرتی ها و حضور کامل برای رابطه ی جنسی به یک چالش دشوار برای بسیاری از زنان تبدیل شده است.
نگرانی در مورد کودکان، قطع شدن رابطه، مشکلات خانوادگی، و بارداری های ناخواسته باعث دشوار شدن شروع رابطه برای خانم ها می شوند. زنان ممکن است با تقاضا ی جنسی شریک زندگی خود همراهی کنند و مسئولیت لذت بردن خودشان را بر عهده نگیرند و سپس انتظار یک نتیجه ی ضعیف یا عدم رضایت جنسی را داشته باشند.
این امر به اجتناب از رابطه جنسی یا در اولویت نبودن رابطه ی جنسی منجر می شود. خانم هایی که عصبی و تحت استرس هستند ابا یادگیری تکنیک های آگاهی ذهن و مهارت های تفکر بهتر خواهند شد.
تشویق زوج ها به بحث در مورد تقسیم منصفانه وظایف خانه و  مراقبت از کودکان به منظور کاهش بار و سطح استرس کار عاقلانه ای است.
عوامل بیولوژیکی
عوامل فیزیکی یا بیولوژیکی حتما می توانند میل جنسی و انگیختگی را تحت تاثیر قرار دهند.سردسته این اختلالات مشکلات هورمونی است.

در صورتی که مشکل در تخمدان ها یا کاهش تولید آندروژن (تستوسترون) باشد، میل جنسی کم و انگیختگی ضعیف وجود دارد. مطالعات اخیر تلاش کرده اند تا اهمیت سطوح پایین هورمون تستوسترون در زنان و تمایل جنسی کم را نشان دهند.
با این حال تلاش برای جایگزین کردن تستوسترون با موفقیت های خوبی روبرو نشده است.
پیدا کردن یک داروی ایمن و قابل اعتماد آسان نیست . عوامل بسیار دیگری به جز عوامل بیولوژیکی تمایل جنسی را تحت تاثیر قرار می دهند. پزشکان در حال بررسی داروهایی هستند که بتوان برای درمان تمایل جنسی و سطح اندروژن کم زنان استفاده کرد.
این داروها عبارتند از کرم اسید آمینه ی ال-آرژنین ، پیش ماده ی طبیعی تولید آندروژن و چسبهای پوستی حاوی تستوسترون . آنچه روشن است این است که زنانی که به دنبال افزایش سطح تستوسترون هستند باید با پزشک خود همکاری نزدیک داشته باشند. این داروها می توانند عوارض جانبی ناخواسته داشته باشند.

بیماری های مزمن دیگری که میل جنسی را تحت تاثیر قرار می دهند شامل دیابت، اختلالات عصبی (مانند ام.اس)، بیماری های قلبی وعروقی، فشار خون بالا ، نارسایی کلیه و کم کاری تیرویید می باشند.
مفاهیم بالینی
اختلال میل جنسی زنان یک مشکل دشوار و رایج است. از دست دادن میل و اجتناب از رابطه جنسی می تواند به احساس شرم و عدم کفایت منجر شود. همچنین می تواند تهدیدی برای ازدواج یا شدت گرفتن کشمکش در رابطه باشد و به احساسات صدمه بزند.
کم بودن میل جنسی در زنان مانند یک پازل توسط درمانگر جنسی و پزشک جنسی حل می شود. درمان ضعف میل جنسی در مردها آسانتر است و درمان اغلب با دادن “قرص آبی کوچک” یا جایگزین تستوسترون پایان خواهد یافت.
دکتر ساندرا لیبیوم، یک درمانگر جنسی ماهر است که در مورد این موضوع گفته است: “عدم علاقه جنسی یک زن اغلب به رابطه ی او با شریک زندگی اش گره خورده است. مردان نیاز به یک مکان برای   رابطه جنسی دارند و زنان نیاز به یک هدف  دارند. ”
پس ارزیابی و درمان کم بودن میل جنسی یک زن خارج از چارچوب غیر ممکن است. این ارزیابی شامل وضعیت روحی و روانی او، پیشینه ی جنسی و بیولوژیکی او می شود.
سطح صمیمیت احساسی یا رضایت در روابط، منجر به افزایش لذت و انگیختگی زن در رابطه می شود.
ارزیابی جامع اختلال میل جنسی

یک درمانگر جنسی بر روی داده های روانی و ارتباطی و فیزیکی زن تمرکز می کند.
بدیهی است ضعف میل جنسی می تواند سلامت رابطه را تهدید کند و باعث اثرات روانی ناگوار بسیاری  شود.پس ارزیابی فرد برای شروع درمان بسیار مهم است.

درمان اضطراب

اضطراب می تواند با رواندرمانی و روشهای رفتاری  و یا با دارو درمان شود.روش درمان به علت ایجاد اضطراب و انتخابهای بیمار بستگی دارد. در اکثر موارد درمان ترکیبی از روان درمانی، رفتار درمانی، و دارو است.
گاهی اوقات اعتیاد به الکل، افسردگی، یا شرایط همزمان دیگر ، تاثیر زیادی بر روی فرد می گذارند که در این شرایط برای درمان اختلال اضطراب باید صبر کنیم تا این شرایط کنترل شوند.
*   چگونه اضطرابم را کم کنم؟
در برخی موارد، اضطراب ممکن است در خانه و بدون نظارت پزشک درمان شود. مثلا در شرایطی که در آن اضطراب کوتاه بوده و علت آن قابل شناسایی باشد و قابل حذف یا اجتناب باشد. چندین تمرین برای مقابله با این نوع اضطراب توصیه می گردد:
یاد بگیرید استرس را در زندگیتان کنترل کنید . فشارکاری  و کار های ضرب العجل دار را کم کنید، و متعهد شوید زمانی کوتاه از  کار دست بکشید و به تمرین ایجاد آرامش بپردازید.
انواع تکنیک های آرامش اعصاب را یاد بگیرید. می توانید در مورد تکنیک های مدیتیشن یا مراقبه در فروشگاه های کتاب و فروشگاه های بهداشتی اطلاعات کسب کنید.
تنفس عمیق شکمی را تمرین کنید که شامل تنفس عمیق و آرام از طریق بینی است. با استفاده از دیافراگم و بدون استفاده از عضلات قفسه سینه تنفس کنید بطوریکه حرکت قفسه سینه مشخص نباشد و سپس به آرامی هوا را از دهان خارج کنید. اما تنفس عمیق برای مدت زمان طولانی ممکن است منجر به سرگیجه شود.حداقل روزانه یکبار بمدت ده دقیقه این تمرین را انجام دهید.
انرژی منفی را با انرژی مثبت جایگزین کنید.فهرستی  از افکار منفی که دارید بنویسید و آن را با لیستی از افکار مثبت جایگزین کنید.به افکار خودکار یا اتوماتیکی که در ذهنتان می آید توجه کنید،تعجب خواهید کرد وقتی ببینید که درصد بالایی از آن افکار بدون دلیل وناخوشایند است وشما هر روز آنها را نشخوار می کنید. پس جلوی افکار منفی را بگیرید.
خودتان را موفق و رو به پیشرفت و مبارز با ترس تصور کنید.
با کسی که ازنظر روحی حمایتتان می کند و شما را همانگونه که هستید میپذیرد صحبت کنید.
ورزش های ائروبیک انجام  دهید.
یک حمام گرم و طولانی بگیرید.

در اتاقی با نور ملایم و بدون مزاحمت صوتی به تمرین تنفس بپردازید.

    مشاوره
روش استاندارد درمان اضطراب ، مشاوره ی روانی است که می تواند شامل درمان شناختی- رفتاری، روان درمانی، یا ترکیبی از این درمان ها باشد.
هدف درمان شناختی-رفتاری به رسمیت شناختن و تغییر الگوهای تفکر بیمار است که با اضطراب و احساسات مزاحم همراه است. این نوع از درمان دارای دو بخش اصلی است: یک بخش شناختی که برای محدود کردن تفکر و یک بخش رفتاری که برای تغییر واکنش آدم ها به اشیاء یا موقعیت های اضطرابی طراحی شده است.
به عنوان مثال، یک بیمار که اختلال پانیک (وحشت زدگی) دارد و تحت درمان شناختی-رفتاری است ، ممکن است یاد بگیرد که حملات پانیک (وحشت زدگی) حملات قلبی واقعی نیستند. کسانی که برای اختلال وسواس و پاکیزگی تحت این درمان هستند ممکن است با یک درمانگر کار کنند که دستان خود را کثیف کنند و زمان طولانی تری قبل از شستن صبر کنند. کسانی که به اختلال استرس پس از ضربه مبتلا هستند با یک درمانگر کار خواهند کرد تا رویداد آسیب زا را در شرایطی امن به یاد بیاورند تا ترس ناشی از آن را کاهش دهند. درمان های مبتنی بر در معرض قرار گرفتن ، اساسا مردم را با ترس خود مواجه می کنند و سعی می کنند به آنها کمک کنند تا حساسیتشان نسبت به موقعیت های اضطراب زا را کم کنند.
روان درمانی نوع دیگری از درمان مشاوره ای برای اختلالات اضطرابی است که شامل صحبت کردن با یک روانپزشک، روانشناس، مددکار اجتماعی و یا مشاور می باشد. جلسات برای کشف علل ایجاد اضطراب و راه های ممکن برای کنار آمدن با علائم برگزار می شود.
   داروهایی که برای درمان اضطراب استفاده می شوند:
برای درمان دارویی اضطراب ، انواع مختلفی از داروها آرامبخش به کار می رود. اگر علت اضطراب یک بیماری جسمی باشد، درمان به منظور از بین بردن آن بیماری خاص خواهد بود که ممکن است به عمل جراحی یا داروهای دیگر منتهی شود .مثلا در پرکاری تیرویید که با علایم اضطرابی همراه است و در نهایت مشکل تیرویید باید رفع شود.با این حال، دارو هایی مانند داروهای ضد افسردگی، بنزودیازپین ها، سه حلقه ای ها، و بتا بلوکرها برای کنترل برخی از علائم جسمی و روانی مورد استفاده قرار می گیرند.
یکی از مهمترین دسته های دارویی که از قدیم برای درمان اضطراب بکار میرفته است بنزودیازپینها هستند که  در حال حاضر به دلیل ترس از وابستگی و سوءمصرف این داروها ،استفاده از آنها کاهش یافته است. این داروها ممکن است چند عارضه ی جانبی به جز خواب آلودگی و وابستگی داشته باشند. برخی بنزودیازپین های رایج عبارتند از:
دیازپام (والیوم)
آلپرازولام (زاناکس)
لورازپام (آتیوان)
کلونازپام (کلونوپیم)
سالمندانی که بنزودیازپین مصرف می کنند ، در طول پانزده سال آینده در معرض خطر بیشتری  از زوال عقل قرار خواهند گرفت. محققان دانشگاه بوردو سگالن فرانسه در مجله پزشکی بریتانیایی درسپتامبر ۲۰۱۲ موضوع گزارش داده اند که برای تقریبا سی درصد از سالمندان در فرانسه بنزودیازپین تجویز می شود. مقدار تجویز بنزودیازپین در انگلستان و ایالات متحده آمریکا بسیار پایین تر است، اما هنوز هم تعداد قابل توجهی از بیماران را نشان می دهد.
از داروهای ضد افسردگی ( به ویژه  مهارکننده های بازجذب سروتونین ) نیز معمولا برای درمان اضطراب استفاده می کنند . مهار کننده های بازجذب سروتونین عوارض جانبی کمتری نسبت به دارو های ضد افسردگی قدیمی دارند، اما گاهی در شروع درمان آنهاباعث اضطراب، تهوع و اختلال عملکرد جنسی خواهند شد . برخی دارو های ضد افسردگی عبارتند از:
سرترالین (زولوفت)
پاروکستین (پاکسیل)
فلوکستین (پروزاک)
سیتالوپرام (سلکسا)
ونلافاکسین (افکسور)
دارو های سه حلقه ای گروهی از داروها هستند که ازمهار کننده های بازجذب سروتونین قدیمی تر هستند و کارایی بهتری برای اختلالات اضطرابی نسبت به اختلالات وسواس دارند. این داروها می توانند باعث ایجاد عوارض جانبی مانند سرگیجه، خواب آلودگی، خشکی دهان، و افزایش وزن شوند. دو نوع از سه حلقه ای ها عبارتند از:
ایمی پرامین (توفرانیل)
کلومیپرامین (آنافرانیل)
داروهای مکمل مورد استفاده برای درمان اضطراب شامل مهارکننده های مونوآمین اکسیداز، بتا بلاکرها، و بوسپیرون هستند. مهارکننده های مونوآمین اکسیداز مانند فنلزین (ناردیل)، ترانیل سیپرومین (پارنیت) و ایزوکاربوکسازید (مارپلان)، قدیمی تر از دارو های ضد افسردگی هستند که برای درمان برخی از اختلالات اضطراب استفاده می شوند. محدودیت در رژیم غذایی و جلوگیری از مصرف داروهای دیگر مانند داروهای ضد درد از عوارض این دارو ها محسوب می شوند. بتا بلاکر ها مانند پروپرانولول (ایندرال)، معمولا برای درمان ناراحتی های قلبی استفاده می شوند، اما همچنین می توانند علائم جسمی برخی اختلالات اضطرابی را درمان کنند. بوسپیرون (بوسپار) نوع دیگری از داروها است که انتقال دهنده های عصبی را تحت تاثیر قرار می دهد تا اضطراب را کنترل کند اما فاقد عوارض جانبی خواب آلودگی و وابستگی است. با این حال با سرگیجه، سردرد و تهوع همراه است.
چگونه می توان از اضطراب جلوگیری کرد؟
اگر چه از اختلالات اضطراب نمی توان جلوگیری کرد، ولی راه هایی برای کاهش خطر ابتلا به آن و روش هایی برای کنترل یا کاهش علائم وجود دارند.
 توصیه هایی برای کاهش اضطراب عبارتند از:
کاهش مصرف کافئین یا قهوه، چای و نوشابه ها و شکلاتهای کافئین دار.
استفاده از دمنوشها و گیاهان آرامش بخش.با یک دکتر یا داروساز قبل از استفاده از داروهای گیاهی مشورت کنید که این داروها تا چه میزان حاوی مواد شیمیایی هستند .
ورزش منظم.
خوردن غذاهای سالم و دریایی.
داشتن یک الگوی خواب منظم.
مشاوره و پشتیبانی پس از یک تجربه آسیب زا و یا نگران کننده .
اجتناب از الکل، حشیش.

شایع ترین مشکلات جنسی در مردان

مشکلات جنسی و یا اختلال های جنسی در مردان به یک مشکل در هر مرحله از چرخه ی پاسخ جنسی اشاره می کند که مانع تجربه رضایت بخش ولذت مورد انتظارمرد درفعالیت جنسی می شود.

چرخه ی پاسخ جنسی دارای چهار مرحله است: میل و انگیزه،تهییج یا انگیختگی،  اوج لذت یا ارگاسم ومرحله آخر فرونشانی.مشکلات جنسی شایع ترین موضوعاتی هستند که بسیاری از مردم در صحبت راجع به آن مردد هستند. خوشبختانه،بیشتراختلالات جنسی قابل درمان هستند، بنابراین به اشتراک گذاشتن نگرانی های خود با شریک زندگی و روانپزشک مهم است.

چه عواملی موجب مشکلات جنسی در مردان می شوند؟

ناتوانی جنسی در مردان می تواند نتیجه یک مشکل جسمی یا روانی باشد.

۱- علل فیزیکی مشکلات جنسی در مردان

بسیاری از بیماریهای جسمی می توانند باعث اشکال در عملکرد جنسی شوند. این شرایط شامل دیابت، بیماری های قلبی و عروقی (رگهای خونی)، اختلالات عصبی، عدم تعادل هورمونی، بیماری های مزمن مانند نارسایی کلیوی و یا کبدی، و اعتیاد به الکل و مواد مخدر می باشد. علاوه بر این برخی داروها مانند داروهای ضد افسردگی و ضدفشارخون ، می توانند میل و عملکرد جنسی را تحت تاثیر قرار دهند.

۲- علل روانی مشکلات جنسی در مردان

خستگی ناشی از کار ، اضطراب ، نگرانی در مورد عملکرد جنسی، مشکلات زناشویی و خانوادگی، افسردگی، احساس گناه، و اثرات یک آسیب جنسی گذشته جزو علل روانی مشکلات جنسی هستند.

چه کسانی تحت تاثیر مشکلات جنسی قرار می گیرند؟

هم مردها و هم زنان تحت تاثیر مشکلات جنسی قرار می گیرند. مشکلات جنسی در بزرگسالان در تمام سنین رخ می دهد. علل جسمانی وبیماریهادر جمعیت سالمندان  شایع ترهستند،وعلل روانی در سنین جوانی تا میانسالی شایعتر هستند .

مشکلات جنسی در مردها اثرکدامند؟

رایج ترین مشکلات جنسی در مردان اختلالات انزال ، اختلال در نعوظ، و میل جنسی مهار شده می باشد.

اختلال انزال چیست؟

انواع اختلال انزال در مردها عبارتند از:

انزال زودرس: به انزال قبل یا بلافاصله پس از دخول می گویند.

انزال مهار شده یا تاخیری: این زمانی است که انزال آهسته رخ می دهد.

انزال پس رونده: این اتفاق زمانی می افتد که در اوج لذت جنسی، انزال به جای مجرای ادرار و انتهای آلت تناسلی مرد به مثانه بازگردد.

در برخی موارد، انزال زودرس و مهار شده به خاطر عوامل روانی اتفاق می افتد، و شامل یک پس زمینه ی مذهبی سختگیرانه است که باعث می شود شخص رابطه ی جنسی را به عنوان گناه، عدم جاذبه برای شریک، و وقایع آسیب زا ی گذشته ببیند.

انزال زودرس، رایج ترین شکل از اختلال عملکرد جنسی در مردان است  که اتفاق می افتد. برخی داروها، از جمله برخی از داروهای ضد افسردگی، ممکن است بر روی انزال با آسیب طناب نخاعی و یا پشت تاثیر بگذارند.

انزال پس رونده در مردان مبتلا به دیابت که از نوروپاتی دیابتی (آسیب عصبی) رنج می برند شایع است. این به خاطر مشکلاتی در اعصاب مثانه و گردن مثانه است که به انزال اجازه ی جریان رو به عقب را می دهد. در مردان دیگر، انزال پس رونده پس از جراحی گردن مثانه یا پروستات، و یا پس از جراحی های خاص شکم رخ می دهد. علاوه بر این، برخی از داروها، به خصوص آنهایی که برای درمان اختلالات خلقی استفاده می شوند، ممکن است در انزال مشکل ایجاد کنند.

اختلال در نعوظ چیست؟

اختلال در نعوظ که به عنوان ناتوانی جنسی هم شناخته شده است، به عنوان ناتوانی برای رسیدن و / یا حفظ نعوظ مناسب برای مقاربت تعریف شده است. علل اختلال نعوظ عبارتند از بیماری های موثر بر جریان خون، مانند آترواسکلروز (سخت شدن رگها)؛ اختلالات عصبی، عوامل روانی مانند استرس، افسردگی، و اضطراب عملکرد و آسیب به آلت تناسلی مرد می باشد. بیماری های مزمن، برخی داروها، و یک بیماری به نام پِیرونی(زخم در بافت آلت تناسلی مرد) همچنین می توانند باعث اختلال در نعوظ شوند.

میل جنسی مهار شده چه چیزی است؟

تمایل مهارشده، یا از دست دادن میل جنسی، به کاهش میل و یا علاقه به فعالیت جنسی اشاره دارد. کاهش میل جنسی می تواند به خاطر عوامل فیزیکی یا روانی ایجاد شده باشد. این اختلال با پایین آمدن سطح هورمون تستوسترون همراه است. هم چنین ممکن است به خاطر مشکلات روانی مانند اضطراب و افسردگی ، بیماریهای پزشکی مانند دیابت و فشار خون بالا؛ برخی از داروها، از جمله برخی از داروهای ضد افسردگی؛ و مشکلات در رابطه ایجاد شده باشد.

مشکلات جنسی آقایان چگونه تشخیص داده می شوند؟

پزشک برای تشخیص مشکل جنسی یک مرد، به احتمال زیاد با شرح حال کامل از علائم و معاینه فیزیکی او آغاز خواهد کرد. او ممکن است تستهای دیگری برای رد هر گونه مشکلات پزشکی مرتبط با اختلال عملکرد جنسی دستور دهد . ممکن است پزشک شما را به سایر متخصصان رجوع دهد، از جمله اورولوژیست ، درمانگر جنسی، و مشاوران دیگر .

اختلال جنسی مردها چگونه درمان می شود؟

بسیاری از علل مشکلات جنسی را می توان با درمان مشکلات جسمی یا روانشناختی زمینه اصلاح کرد. استراتژی های درمان ممکن است شامل موارد زیر باشد:

درمان پزشکی

این شامل درمان هر گونه مشکل جسمی است که ممکن است با ناتوانی جنسی یک مرد در ارتباط باشد.

دارویی:

داروهایی مانند سیالیس، لویترا،استندرا ، استاکسین یا ویاگرا ممکن است به بهبود عملکرد نعوظ در مردان با افزایش جریان خون به آلت تناسلی مرد کمک می کنند. پرومِسِنت یک دارو ای است که برای درمان انزال زودرس استفاده می شود. اسپری موضعی به آلت تناسلی زده می شودکه حاوی لیدوکائین است. حساسیت را کاهش می دهد و اجازه کنترل بیشتر انزال را می دهد.

هورمون:

مردهایی که سطح تستوسترون آنها پایین است ممکن است از درمان جایگزینی با تستوسترون بهره مند شوند.

درمان روانی:

درمان با یک مشاور آموزش دیده می تواند به فرد کمک کند که احساس اضطراب، ترس، یا گناه که ممکن است بر عملکرد جنسی تاثیر بگذارند تعدیل کند.

کمک های مکانیکی یا فنی: 

کمک هایی مانند دستگاه های وکیوم و ایمپلنت آلت تناسلی ممکن است به مردان دچار اختلال نعوظ کمک کند.

آموزش و ارتباط:

آموزش در مورد رابطه جنسی و رفتارهای جنسی و پاسخ های آنها ممکن است به یک مرد کمک کند تا بر نگرانی های خود در مورد عملکرد جنسی غلبه کند. گفت و گو های باز با شریک زندگی تان در مورد نیازها و نگرانی هایتان نیز کمک می کند تا بر موانع بسیاری برای یک زندگی جنسی سالم غلبه کنید.

آیا مشکلات جنسی به طور کامل قابل درمان هستند؟

موفقیت درمانی برای ناتوانی جنسی بستگی به علت زمینه ای مشکل دارد. چشم انداز برای اختلالی که مربوط به یک وضعیت جسمی قابل درمان و یا قابل برگشت است خوب است. اختلال خفیفی که مربوط به استرس، ترس، یا اضطراب است اغلب می تواند با مشاوره، آموزش، و بهبود ارتباط بین شرکا با موفقیت درمان شود.

آیا می توان از مشکلات جنسی جلوگیری کرد؟

در حالی که نمی توان از مشکلات جنسی جلوگیری کرد، رسیدگی به علل زمینه ای ایجاد اختلال عملکرد می تواند به شما در درک بهتر و مقابله با این مشکل زمانی که آن رخ می دهد کمک کند. یک سری چیزهایی که شما می توانید برای کمک به حفظ عملکرد جنسی خوب انجام دهید:

# طرح درمانی پزشکتان رابرای هر گونه شرایط پزشکی / درمانی دنبال کنید.
# مصرف نوشیدنی های الکلی خود را محدود کنید.
# سیگار را ترک کنید.
# با هر گونه مسائل عاطفی یا روانی مانند استرس، افسردگی و اضطراب مقابله کنید. به اندازه ای که نیاز است درمان ببینید.
# ارتباطاتتان با همسر خود افزایش دهید.

چه زمانی باید برای درمان مشکلات جنسی به پزشک مراجعه کنیم؟

بسیاری از مردان هر از گاهی با مشکل عملکرد جنسی رو به رو می شوند. با این حال، زمانی که مشکلات طولانی هستند، می توانند باعث پریشانی مرد و شریک زندگی اش و تاثیر منفی بر ارتباط آنها شود. اگر شما به طور مداوم اشکال در عملکرد جنسی را تجربه می کنید، به پزشک خود برای ارزیابی و درمان مراجعه کنید.

دکتر مجید محمد پور روانپزشک در تهران

برای پرسش و پاسخ از دکتر روی لینک پرسش از دکتر کلیک کنید.